5.5.17
1.9.16
Der Botufumeiro
wird oft in der Größe völlig überschätzt.
Dies dem bearen und der Suse im Vertrauen gesagt
Labels: Blogoezese, einfach nur schrill, Jakobus, Wallfahrtsorte, Weihrauch
4.9.12
Bibliotheca Jakobina
Warum haben wir das eigentlich noch nie erwähnt?
Bibliotheca Jacobina (BibliJac) -
ein Informationssystem zur Erforschung, Planung und Dokumentation von Pilgerfahrten in Europa
Bibliotheca Jacobina (BibliJac) -
ein Informationssystem zur Erforschung, Planung und Dokumentation von Pilgerfahrten in Europa
Labels: Jakobus, Wallfahrtsorte
30.11.07
Botafumeiro in Santiago
Hatten wir komischerweise noch nicht.
Und die 360 Grad senkrechten Weihrauchschwenks in Mailand auch noch nicht!
Hatten wir komischerweise noch nicht.
Und die 360 Grad senkrechten Weihrauchschwenks in Mailand auch noch nicht!
27.7.07
Jakobusfestwoche
de IIIa die infra octavam Scti Jacobi
25de IIIa die infra octavam Scti Jacobi
SANTIAGO, APÓSTOLO,
PATRÓN DE GALICIA E DE ESPAÑA
Solemnidade
Antífona de entrada Cf. Mt 4, 18.
Unha vez, cando camiñaba Xesús pola beira do mar de Galilea, viu a Santiago, o do Zebedeo, e o seu irmán, Xoán, que estaban atando as redes, e chamounos.
Oración colecta
Deus todopoderoso e eterno,
ti quixeches que o noso Patrón Santiago
fose o primeiro dos apóstolos en da-la vida polo Evanxeo.
Polo seu martirio fai medra-la fe da túa Igrexa
e mantena firme en España, pola súa intercesión,
deica a fin dos tempos.
Polo noso Señor Xesucristo, teu Fillo,
que vive e reina contigo na unidade do Espírito Santo
por sempre eternamente.
Amén.
PRIMEIRA LECTURA
O rei Herodes fixo decapitar a Santiago
Lectura do libro dos Feitos dos apóstolos
4, 33; 5, 12. 27-33; 12, 2
Naqueles días, os apóstolos, con gran poder, daban testemuño da resurrección do Señor Xesús, todos eles eran ben considerados e facían moitos sinais e prodixios entre o pobo.
Levados á presencia do Sanedrín, o xefe dos sacerdotes interrogounos:
--«Expresamente vos mandamos que non ensinasedes nese nome, e vós enchestes Xerusalén coa súa doutrina. Vós queredes botar sobre nosoutros o sangue dese home.»
Pedro e os apóstolos responderon:
--«Cómpre obedecer a Deus antes ca ós homes. O Deus de nosos pais resucitou a Xesús, a quen vós matastes colgándoo dun madeiro; pois a este enxalzouno Deus coa súa dereita, facéndoo xefe e Salvador, a fin de lle outorgar a Israel a conversión e o perdón dos pecados. E nós somos testemuñas destas cousas e tamén o Espírito Santo, que Deus dá ós que o obedecen.»
Ó sentiren isto, rabiaban de carraxe e queríanos matar. Máis tarde, o rei Herodes mandou decapitar a Santiago, o irmán de Xoán.
Palabra do Señor.
Salmo responsorial Sal 66, 2-3. 5. 7-8 (R.: 4)
R.: Lóente os pobos, oh Deus, lóente tódolos pobos.
Deus teña piedade de nós e nos bendiga,
faga brilla-lo seu rostro sobre nós.
Que se coñeza na terra o teu camiño,
en tódalas nacións a túa salvación. R.
Alégrense e canten as nacións,
porque xúlga-los pobos rectamente
e na terra gobérna-las nacións. R.
A terra deu o seu froito;
que nos bendiga Deus, o noso Deus,
que nos bendiga Deus e que o teman
os confíns todos do mundo. R.
SEGUNDA LECTURA
Sempre levamos no noso corpo a paixón de Cristo
Lectura da segunda carta do apóstolo san Paulo ós Corintios
4,7-15
Irmáns benqueridos:
Levamos ese tesouro en vasos de barro, para que tal prodixio de forza apareza como cousa de Deus, e non nosa.
Aflíxennos por tódalas partes, mais non nos abaten; andamos en apuros mais non desesperados; perseguidos pero non abandonados; derrúbannos pero non nos rematan. Por todas partes levamos no noso corpo a morte de Xesús, para que a vida de Xesús se manifeste tamén no noso corpo.
Pois que estamos con vida, entrégannos decote á morte por causa de Xesús, para que tamén a vida de Xesús se manifeste na nosa carne mortal. E así a morte actúa en nós, e a vida en vós.
Mantendo, sen embargo, o mesmo espírito de fe, segundo o que está escrito: «creo e por iso falo», tamén nós cremos e por iso falamos, sabedores de que Aquel que resucitou a Xesús hanos resucitar tamén a nós con Xesús e hanos colocar convosco onda el.
Todo isto acontece por causa vosa, de modo que, ó estenderse a gracia, se multiplique o número dos agradecidos, para gloria de Deus.
Palabra do Señor.
Aleluia
Astro brillante de España, apóstolo Santiago,
o teu corpo descansa na paz;
a túa gloria pervive entre nós.
EVANXEO
O meu cáliz beberédelo
+ Lectura do santo Evanxeo segundo Mateo 20, 20-28
Naquel tempo, a nai dos fillos do Zebedeo acercouse cos seus fillos a Xesús, e prostrouse para pedirlle algo.
El preguntoulle:
--«¿Que queres?»
Ela respondeulle:
--«Manda que estes dous fillos meus senten un á túa dereita e outro á túa esquerda no teu Reino.»
Replicou Xesús:
--«Non sabéde-lo que pedides. ¿Podedes bebe-lo cáliz que eu teño que beber?»
Respondéronlle:
--«Podemos. »
Replicoulles Xesús:
--«O meu cáliz beberédelo; pero o sentar á miña dereita ou á miña esquerda, iso non depende de min concedelo; é para quen o meu Pai o ten preparado.»
Os outros dez, que estaban oíndo, anoxáronse cos dous irmáns. Entón Xesús chamounos a todos onda el e díxolles:
--«Sabedes que os xefes das nacións mandan sobre elas, e que os grandes as dominan. Non ha ser así entre vós; ó contrario, quen queira entre vós chegar a ser grande ha de se-lo voso criado; e quen queira entre vós se-lo primeiro ha de se-lo voso servo; porque o Fillo do home non veu a que o sirvan, senón a servir e a entrega-la súa vida en rescate por todos.»
Palabra do Señor.
Dise o Credo.
Oración sobre as ofrendas
Señor, ti quixeches que Santiago fose o primeiro dos apóstolos
en participar no cáliz de Cristo.
Límpanos tamén a nós
co bautismo salvador da paixón do teu Fillo,
para que na festa do noso Patrón
che ofrezamos un sacrificio agradable.
Por Cristo, noso Señor.
Amén.
Prefacio
O PADROADO DO APÓSTOLO
V. O Señor sexa convosco.
R. E contigo tamén.
V. Erguede os corazóns.
R. Témolos postos no Señor.
V. Deámoslle gracias ó Señor, noso Deus.
R. É digno e de xustiza.
Verdadeiramente é digno e de xustiza,
é o noso deber e salvación
darche gracias sempre e en todo lugar,
Señor, Pai santo,
Deus todopoderoso, Pastor eterno.
Porque Santiago, un dos discípulos predilectos,
anunciou o reino que o teu Fillo instaurou
coa súa morte e resurrección,
e foi o primeiro dos apóstolos
en bebe-lo cáliz do Señor.
Coa súa guía e patrocinio
consérvase a fe en Galicia
e en tódolos pobos de España.
El axuda a propaga-lo Evanxeo
por toda a terra
e anima os peregrinos
a chegaren onda ti.
Por iso, Señor,
con tódolos anxos,
te louvamos agora e por sempre,
cantando con humildade o himno da túa gloria:
Santo, santo, santo.
Antífona da comuñón Cf. Mt 20, 22-23
Beberon o cáliz do Señor e fixéronse amigos de Deus.
Oración despois da comuñón
Señor, acabamos de recibir con alegría
os teus santos misterios
na festa do noso Patrón o apóstolo Santiago.
Pola súa intercesión, protéxenos sempre coa túa gracia.
Por Cristo, noso Señor.
Amén.
Labels: Jakobus
26.7.07
25.7.07
8.9.06
Mariae Geburt im Jakobusevangelium
Zu den oft wirklich schrillen Zeugnissen christlichen (und z.T. nicht mehr ganz so christlichen) Glaubens gehören die apokryphen Evangelien.
Wobei man das Protoevangelium des Jakobus da eigentlich herausnehmen muß, da zwar nicht kanonisch, so doch gut zu lesen und mit großer Wirkung in der Spiritualität und vor allem der Kunst.
5/4 Und siehe, es kam Joachim mit seinen Herden. Und es steht Anna bei dem Pfosten ihres Hauses und sieht Joachim kommen mit seinen Herden. Und Anna lief und hängte sich an seinen Hals und sagte: "Jetzt weiß ich, dass Gott der Herr mich sehr gesegnet hat. Denn siehe, die Witwe ist keine Witwe mehr und die Kinderlose, siehe, ich habe empfangen!" Und Joachim ruhte sich aus am ersten Tag in seinem Haus.
6/1 Am folgenden Tag nahm er seine Gaben und sagte zu sich: "Wenn Gott der Herr mir gnädig ist (mir vergibt), wird das Kopfschild des Priesters es mir offenbaren." Und Joachim brachte seine gaben dar und beobachtete das Kopfschild des Priesters bis er herantrat an den Altar und er fand keine Sünde in sich selbst. Und Joachim sprach: "Nun weiß ich, dass Gott der Herr mich gesühnt hat und mir vergeben hat alle meine Sünden." Und er ging herab aus dem Tempel des Herrn gerechtfertigt und begab sich in sein Haus lobend und preisend Gott.
2 Und es erfüllten sich ihre Tage. Aber im neunten [siebten] Monat gebar sie. Und Anna sagte zu der Hebamme: "Was habe ich geboren?" Und es sagte die Hebamme: "Weiblich." Und es sprach Anna: "Groß gemacht (erhöht) wurde meine Seele an diesem Tag." Und sie bettete es. Als aber die Tage sich erfüllt hatten, reinigte sie sich (von ihrem Wochenbett) und gab dem Kind die Brust. Und sie nannte ihren Namen Maria.
Der ganze Text hier
Zu den oft wirklich schrillen Zeugnissen christlichen (und z.T. nicht mehr ganz so christlichen) Glaubens gehören die apokryphen Evangelien.
Wobei man das Protoevangelium des Jakobus da eigentlich herausnehmen muß, da zwar nicht kanonisch, so doch gut zu lesen und mit großer Wirkung in der Spiritualität und vor allem der Kunst.
5/4 Und siehe, es kam Joachim mit seinen Herden. Und es steht Anna bei dem Pfosten ihres Hauses und sieht Joachim kommen mit seinen Herden. Und Anna lief und hängte sich an seinen Hals und sagte: "Jetzt weiß ich, dass Gott der Herr mich sehr gesegnet hat. Denn siehe, die Witwe ist keine Witwe mehr und die Kinderlose, siehe, ich habe empfangen!" Und Joachim ruhte sich aus am ersten Tag in seinem Haus.
6/1 Am folgenden Tag nahm er seine Gaben und sagte zu sich: "Wenn Gott der Herr mir gnädig ist (mir vergibt), wird das Kopfschild des Priesters es mir offenbaren." Und Joachim brachte seine gaben dar und beobachtete das Kopfschild des Priesters bis er herantrat an den Altar und er fand keine Sünde in sich selbst. Und Joachim sprach: "Nun weiß ich, dass Gott der Herr mich gesühnt hat und mir vergeben hat alle meine Sünden." Und er ging herab aus dem Tempel des Herrn gerechtfertigt und begab sich in sein Haus lobend und preisend Gott.
2 Und es erfüllten sich ihre Tage. Aber im neunten [siebten] Monat gebar sie. Und Anna sagte zu der Hebamme: "Was habe ich geboren?" Und es sagte die Hebamme: "Weiblich." Und es sprach Anna: "Groß gemacht (erhöht) wurde meine Seele an diesem Tag." Und sie bettete es. Als aber die Tage sich erfüllt hatten, reinigte sie sich (von ihrem Wochenbett) und gab dem Kind die Brust. Und sie nannte ihren Namen Maria.
Der ganze Text hier





praesaltandum est
in honore Antonii Abbatis!
